jobbi

Þriðji í bloggi
Ótrúlegt en satt, ég er farinn að blogga þrjá daga í röð, þ.e. virka daga. Mætti halda að það væri ekkert að gera hjá mér. Tók í gær viðtal við Doug Scott, fjallaklifrara með meiru. Skemmtilegur fýr og ágætlega ræðinn. Þurftum að bíða af okkur stórsjó í bankanum en svo heppilega vildi til að allt bankakerfi landsins lá niðri, akkúrat þegar hann þurfti að skipta peningum.
Er að undirbúa fyrirlestur á fimmtudaginn um ferðina til Indlands og fer mesta vinnan í það að raða saman myndum.
Framundan er nóg vinna og bíða eftir íbúðinni en þá verður hægt að koma sér fyrir og hefjast handa við ýmislegt sem bíður. Þangað til býr maður bara hjá hótel mömmu.

Helgin
Fór á fyrirlestur í gærkvöldi hjá hinum þekkta fjallamanni Doug Scott. Góð mæting hjá landanum og fínn fyrirlestur. Hann hefur skemmtilega sýn á lífsstarf sitt og er hafsjór af fróðleik enda ekki margir sem hafa afrekað það sem hann hefur gert. Hefur verið fyrstur á suma af efstu toppum jarðar og ekki alltaf farið auðveldustu leiðirnar og þá á ég við andlega og líkamlega jafnt sem leiðina sjálfa. Hefur þurft að ganga á hnjánum niður snarbrött fjöll eftir að hafa fótbrotið sig og komist lífs af úr illviðrum háfjalla, m.a. svaf hann uppi á Everest í nístingskulda, u.þ.b. 50 stiga frosti. Hann var fyrsti bretinn til að ganga á Everest en Hillary, fyrsti maðurinn til að klífa hæsta tind jarðar er frá Nýja Sjálandi. Scott hefur kannski ekki alltaf verið í fararbroddi en seigla hans er ótrúleg. Í dag er hann að vísu nokkuð fótafúinn, hnén léleg og slæmur í ökklunum en þar er hann að súpa seiðið af fótbrotum fyrri ára. Magnaður fýr, næ vonandi viðtali við hann í Útiveru.
Hitti gamlan enskukennara einnig um helgina, íri sem hefur einnig skemmtilega sýn á líf sitt þrátt fyrir sín áföll. Það kemur alltaf í ljós að hafi maður nett kæruleysi í farteskinu og húmor í garð lífsins, þá kemst maður betur í gegnum þetta.

Heiladauði
Minn mættur aftur, sko til, undrin gerast enn. Var minntur á það í vikunni að ég hafi ekki sést á bloggsíðum undanfarna mánuði. Held ég hafi rankað við mér við þessa áminningu, ákvað alla vega að endurnýja kynni mín hér í bloggheimum og skrifa eins og eitt skeyti. Sjáum til hvað það dugir lengi hjá mér.
Það hefur þó ansi margt dunið á undanfarið. Búinn að selja húsið, afhenda það, fluttur í foreldrahús með allt draslið, búinn að kaupa íbúð, fæ hana afhenta í desember, búinn að kaupa bíl, hjól, tölvu, bla bla bla og peningarnir fljúga. Bankalánin komu þó á hárréttum tíma svo ég nýtti mér það og stend ágætlega fjárhagslega séð. Ákvað að leggja ekki of mikið í steinsteypu sjálfur og nota uppsafnaðann auð undanfarinna ára í sjálfan mig. Maður verður nú að líta vel út þegar maður er orðinn svona einn.
Framundan er þó nóg að gera fyrir utan að flytja þegar þar að kemur. Tímaritið Útivera hefur undið hressilega upp á sig og allt sem því fylgir. Ýmis önnur útgáfa er í gangi og svo eru tónlistarverkefni farin að banka upp á. Fjárfestingar hafa því að einhverju leyti miðast við þetta svo hægt sé að halda áfram í þeim geiranum.
Áður en ég skrifa of mikið núna og nenni því ekki næstu mánuði er best að hætta og drífa sig á flugslysaæfingu.