jobbi

Síðustu forvöð
Nú er árinu að ljúka og að sjálfsögðu líta allir yfir farinn veg. Hjá mér er margt búið að gerast en yfirleitt finnst mér óþarfi að vera að flíka því mikið sem ég geri. Mínar gjörðir eru yfirleitt fyrir mig og mína en ekki ætlunin að bera það á borð fyrir almenning. Sumt má þó koma fyrir almenningssjónir og er tímaritið Útivera eitt af því. Það hefur fengið slíkan byr undir báða vængi að við sem stöndum að því svífum hátt yfir skýjunum og óttumst að missa báða fætur af jörðinni. Kannski erum við bara svona litlir að við náum ekki niður. En eins og ég hef verið iðinn þetta árið, hefur tónlistin setið á hakanum. Afrakstur ársins á þeim miðum er ekki mikill og stendur til að bæta úr því á næsta ári. Þó ber þar hæst tónleikar í Salnum í september sem Bjarni Þór vinur minn hélt og fékk mig og fleiri til að spila með sér. Tókust glimrandi vel. Eldri markmið sem sett voru fyrir líðandi ár verða endurreist og unnið að þeim af tvíefldum móð. En svo maður sé ekki að lofa upp í ermina á sér og jafnvel buxnaskálmarnar líka, verður engu flíkað hér að svo stöddu. En margt stendur til og margt verður vonandi gert. Tímaritið Útivera mun að sjálfsögðu streyma í hendur landsmanna en margar eru hugmyndirnar og framkvæmdir vonandi eftir því. Sjáum hvað nýtt ár ber í skauti sér.

Vetratíð 2
Nú er gaman að lifa. Kominn almennilegur vetur með snjó og fleira. Ég skákaði alla vega veðurfræðingunum þessi jólin. Var búinn að spá hvítum jólum og sagði að það myndi snjóa eftir hádegi á aðfangadag. Sagði reyndar að það byrjaði kl. 14 en það fór ekki að snjóa fyrr en kl. 18. En þessir blessaðir veðurspámenn landsins spáðu rauðum jólum. Auðvitað var það gert á öruggum miðum þar sem það eru meiri líkur á rauðum jólum heldur en hvítum en ég er alltaf með minnihlutanum svo ég spáði hvítu.

En nú er allra veðra von
veldur mér ei kvíða
Bíð ei lengur lon og don
langar mig að skíða.

Bara ef það sem sumir skrifa
segðu það sem líkar mér.
Þeim gæti þótt meira gaman að lifa
ef gorta hættu af sjálfum sér.

Vetrartíð
Í gærkvöldi varð mér litið út um gluggann og hugsaði mér gott til glóðarinnar að fá nú loksins að arka í smá veðri til vinnu. Úti var snjór og rok svo allt var að verða hvítt og vel það.
Í morgun var svo farið að þiðna þannig að ég arkaði slabbið með stelpurnar í leikskólann og svo öslaði ég hálfþiðnaða snjópolla og mætti holdvotur til vinnu. Ég er ekki frá því að það hafi verið táfýla af brauðinu sem ég borðaði í hádeginu eða var það kannski bara af puttunum á mér eftir að hafa handleikið sokkana mína þegar ég tók þá af mér og setti á ofn til að þurrka? Alla vega er ég núna berfættur í inniskónum þar til þeir hafa þornað.

Jólin
þau nálgast og alltaf er eins og þau komi í bakið á manni. Í nóvember hugsar maður að nú skuli allt gert í tíma og losna við stressið en svo er maður bara aðeins seinni að hlutunum en árið á undan. Var t.d. að gera jólakortin í gærkvöldi og er ekki búinn. Fór í hádeginu í gær að versla inn fyrir jólin og greinilega á undan öðrum þar sem varla var hræða að versla, nema allir séu búnir á undan mér. Svona á þetta að vera en tíkallarnir fuku þarna með sínum núllum. Allt tekur sinn tíma en að þessu sinni var jólatréð keypt tímanlega. Að sjálfsögðu var það keypt hjá Flugbjörgunarsveitinni og eru sölumetin að falla hvert á fætur öðru þar á bæ. Ofan á jólin er svo barnaafmæli og er það svo sem ekki verra að dreifa huganum. Hvað komandi ár ber í skauti sér er erfitt að segja en alltaf er það jafn spennandi tími að takast á við nýtt ár.

Bloggfíklar
Það er greinilegt að bloggið hér er lesið af mikilli áfergju og gremjan lætur ekki bíða eftir sér ef ég er ekki nógu handfljótur að skrifa. Þetta er notað gegn manni á verstu stundum en ég bendi á commentakerfið hér. Ekki kommakerfi heldur commentakerfi eða athugasemdaleið þar sem fólk getur komið fram athugasemdum sínum, jákvæðum eða neikvæðum, jafnvel losað um gremju sína í minn garð eða annarra. Ég má reyndar alveg hysja upp um mig bloggbuxurnar og vera ötulli við skriftir en það er nú einu sinni jólamánuðurinn svo gremjan lætur helst á sér kræla í umferðinni í svartnættinu.

www
What is it called?
The world wide web
And what does it do?
I don't know, it's not finished yet.

Frjáls eins og fuglinn
Eru jólin frelsi? Eru jólin ekki hefð og hefð er nokkuð sem er troðið upp á okkur. Hvað ef við viljum ekki hefðina, þá er utanaðkomandi þrýstingur að taka við henni. Frelsið felst svo sem í því að geta valið og hafnað en það er svo sem ekki alltaf svo. Ég er svoddan jólakall sjálfur að ég nýt jólanna en því miður eins og með allt sem gott er, þau eru of stutt. Verst hvað þau verða stutt næst en best að njóta þeirra þá enn betur núna.

Ennþá brennur mér í maga
Jólahlaðborðin, jólaglögg, jólaböll, þetta hellist allt yfir okkur núna. Samt koma jólin manni alltaf jafn mikið á óvart og eru alltaf að styttast. Þau eru þó skárri núna en næsta ár. Árið 2004 eru atvinnurekendajól, frídagarnir koma flestir upp á helgi. Búinn að fara á eitt jólahlaðborð, kokkurinn í vinnunni sá fyrir því og gerði það glæsilega og næstu helgi held ég jólaball fyrir börn vegagerðarmanna. Í huganum eru jólin alltaf frí og gott að borða en reyndin er sú að þetta er vinna og fullt að borða. Hver skyldi munurinn vera?

Jæja
þá er maður snúinn aftur úr ríki bauna. Sama veðrið þar og hér, rigning og hlýindi. Þetta er svo sem ekki hlýtt fyrir alla en það er alla vega ekki rok eins og er tíðum hér heima. Nú er svo málum háttað að búið er að handsama Saddam, ég snúinn heim og jólin að nálgast. Þetta eru greinilega miklir umrótatímar. Hvað gerist næst?

Milli stríða
Jæja, þá er myndasýningin að baki. Um 70 manns mættu og gekk allt vel. Áskrifendur hrúgast inn svo það er bjart framundan hjá tímaritinu Útiveru, vonandi. Alla vega er vinnan við næsta tölublað komin vel á skrið. Á morgun er það svo Kaupmannahöfn svo nú er bara að breiða út orðsporið og auglýsa Útiveru. Kannski Danir lesi ekki mikið íslensku, líklega ekki en aldrei að vita nema einhverjir Íslendingar kaupi þetta. Alla vega ætla ég að skemmta mér vel í kóngsins Köbenhavn.

Strax í kvöld
Í kvöld, þrijðudaginn 9. desember, býður tímaritið Útivera upp á myndasýningu á Hótel Loftleiðum kl. 20.00. Þar munu Elvar Örn Kjartansson og Kirsty Langley lýsa í máli og myndum ferð sinni upp á Denali (Mt. Mckinley), kaldasta fjall í heimi, síðastliðið vor. Að sjálfsögðu er þetta ókeypis þar sem Útivera býður. Nú er bara að drífa sig, ekkert múður við Lalla lúður og fá innsýn í fjallamennsku.

Og það rignir og það rignir
Snjórinn farinn og allt orðið svart. Ef það væri bara örfáum gráðum kaldara, þá myndi þessi rigning undanfarinna daga vera snjór. Það er búið að rigna svo mikið að sem snjór hefði þetta fyllt allar götur og garða. Í gær fór ég á fund og þurfti að labba úr bílnum örfáa metra. Vatnið hreinlega fossaði niður á meðan ég gekk þennan stutta spöl. Úr niðurföllum frá þakrennum frussaðist vatnið í allar áttir og áttu ræsi borgarinnar fullt í fangi með þetta. En eins og venjulega, stuttu eftir að ég var kominn inn, þá stytti upp. Vissi það svo sem af fyrri reynslu að almættið var bara að bleyta svolítið upp í mér. Ef maður er eitthvað þurr á manninn, þá þarf bara að bleyta í manni. Týpískt að þegar maður þarf að fara út fyrir hússins dyr, þá fossar regnið niður en þegar inn er komið, þá hættir rigningin. Ég ætti kannski að prófa að fara illa klæddur út, þá breytist þetta kannski í snjó.

Gamlir draugar
Sem fyrr flæddi inn póstur í pósthólfin mín á netinu. Því meira sem maður tekur sér fyrir hendur, því fleiri tölvupóstföng fær maður og stundum er maður að lesa sama póstinn mörgum sinnum þar sem fólk er að senda sömu bréfin á öll hólfin. En í dag fór þó svo að ég fékk póst um gamalt efni sem ég fjallaði um hér. Hinn ómþýða fullkomna bassatón sem flæðir um himingeima frá svartholi nokkru. Jú, mikið rétt, dottinn í það aftur.
Uppáhalds hljóðsmiðurinn minn og sá sem hannaði hljóðfærið Absynth laumaði þessari frétt að mér. Þar er útskýring á hvers vegna hljóðið nær að berast um geiminn (ef hljóð skyldi kallast, þar sem þetta er langt, langt fyrir neðan okkar heyrnarsvið). Hljóð þarf efni til að berast um og í ljós hefur komið að geimurinn er ekki eins efnislaus og menn hafa haldið. Efnið getur verið loft, vatn eða jafnvel grjót. Geymurinn er ekki algjört tómarúm heldur eru efniseindir víða, gaseindir og geymryk af ýmsu tagi. Í kringum svartholið og geimþokurnar þar í kring fyrirfinnast ýmsar eindir sem þetta hljóð berst með. En ég kem með betri lýsingu á þessu síðar.
Það sem ég velti fyrir mér var hver væri bylgjulengd þessa hljóðs og varpaði þeirri spurningu til nokkurra sérfræðinga. Einn þeirra hefur nú þegar svarað og var svar hans á þessa leið:
B fyrir neðan mið C á píanói er 233,0818808 rið þannig að B 57 áttundum fyrir neðan mið C er 1,61733044179E-15 rið (hér vantar fleiri aukastafi en vélin bíður ekki upp á það sem notuð var). Tíðni þessa hljóðs er 10 milljón ár.
Þetta er hægt að finna með því að deila í fyrri töluna með tveimur, 57 sinnum.
Lægsta B sem við getum mögulega heyrt er fjórum áttundum fyrir neðan mið C eða 14,56761755 rið en væntanlega heyra flestir B þrem áttundum fyrir neðan mið C eða 29,1352351 rið. Talandi um lága tíðni, þá er vaninn að þurrka út öll hljóð fyrir neðan 15 rið í tónlist þar sem slík hljóð heyrast ekki en geta valdið óþægindum, t.d. höfuðverk.
Varð bara að uppfræða ykkur um þetta.

Hvar er veturinn?
Mitt vetrarhjarta gladdist mikið þegar fór að snjóa um daginn. En viti menn. Allt orðið svart aftur, snjórinn farinn, runninn út í sjó sem vatn af götum borgarinnar. Síðustu leyfarnar fann ég á bílaplaninu hjá Vegagerðinni í líki klakabletta sem allir runnu á. En vonin er ekki úti, það snjóar kannski (vonandi) fyrir jól svo þau verði hvít en þangað til getur fólk ornað sér við lestur á Útiveru, heitasta tímaritinu á markaðnum í dag.

Jólin nálgast
Það er sama hvað maður reynir að halda í að byrja ekki jólin fyrr en í desember. Það finnst strax í þjóðfélaginu þegar búðaskreytingar breytast og jólalögin byrja að glymja. Fyrir mig verður þetta til þess að jólin þynnast út en á hinn bóginn má kannski líta á það sem svo að maður gleymir ekki jólunum. Í stressi og amstri hins daglega lífs hefur maður tilhneygingu til að ýta hlutunum á undan sér til að vinna tíma og lifa í þeirri trú að maður sé að klára hlutina við næsta horn. Ef við hefðum ekki fjölmiðla, auglýsendur og allt áreiti þjóðfélagsins til að minna okkur á hlutina, myndum við ekki hafa bara tvo daga fyrir jólin og skella okkur aftur í stressið? Jafnvel geyma jólin örfáa daga til viðbótar og mögulega slá þeim saman við áramótin til að klára þetta, spara tíma? Hver veit en meðan við höfum hinn sífellda glymjanda yfir okkur þá gleymum við ekki jólunum. Þetta er bara hluti af því að vera í sambúð með heilu þjóðfélagi. Þökk sé áreitinu!

Gamla farið
Nú er Útivera búin að vera nokkra daga í hillum verslana en ég hef ekki hugmynd um hvernig það selst. Viðtökur hafa þó verið góðar og gagnrýni jákvæð sem gefur okkur áframhaldandi bjartsýni fram yfir jól. Þar sem við höfum ekki mikið bolmagn til að auglýsa, höfum við beytt flestum ódýrum og ókeypis leiðum til að vekja athygli á framtaki okkar. Framundan eru sjónvarps- og útvarpsviðtöl, myndasýning í Norræna húsinu og fleiri kynningar, þannig að markaðsstarfið verður allsráðandi framundan. Þó ekki alveg því nú þegar erum við byrjaðir á að undirbúa næsta tölublað. Ekki er ráð nema í tíma sé tekið og þar sem næsta blað á að verða stærra, betra, flottara og kraftmeira, þá erum við komnir á skrið með efnisöflun.
En fyrir utan þessa vinnu þá er ég byrjaður að semja aftur. Kannski er það jólamánuðurinn sem hefur þessi áhrif en það eru einnig nokkur atriði sem hrundu mér af stað. Ég var minntur á það fyrir stuttu síðan að það sem við erum að gera í dag er það sem hefur forgang. Sama hvaða áhuga við höfum á málunum, það sem er í forgangi er það sem við gerum. Svo ef við ætlum að láta eitthvað í forgang, þá gerum við hlutina, annars sitja þeir í öðru sæti. Svo heyrði ég auglýsingu þar sem Rás 2 og Skífan auglýsa lagasamkeppni í jólalögum. Tónlist hefur ávallt verið númer 1 hjá mér en greinilega hefur hún ekki haft forgang hjá mér í þó nokkuð marga mánuði þar sem lítið hefur gerst á mínum eigin vígstöðvum í þeim málum. Nú er því kominn tími til að detta í gamla farveginn og gera eitthvað í málunum. Nú þegar eru 3 lög dottin inn en það er ekki nóg, það þarf að halda áfram. Ég ætla því ekki að hanga lengur við skriftir hér, er farinn að skrifa annars staðar.